Skip to main content
Rinda Logo

"ทำไมส่งอีเมลไปหาผู้ซื้อต่างชาติแล้วเงียบ?"—วิธีเข้าหาผู้ซื้อจำนวนมากด้วยตัวคนเดียวแบบได้ผลจริง

ส่งอีเมลไป 100 ฉบับ แต่ได้ตอบกลับแค่ 2 ฉบับ? นี่อาจไม่ใช่เรื่องบังเอิญหรือโชคร้าย แต่เป็นปัญหาที่เกิดจากการวางกลยุทธ์ มาเรียนรู้วิธีปรับแนวทางการบุกตลาดต่างประเทศให้มีประสิทธิภาพและนำไปใช้ได้จริงกับ Rinda

GRINDA AI
21 พฤษภาคม 2569
อ่าน 2 นาที
แชร์
"ทำไมส่งอีเมลไปหาผู้ซื้อต่างชาติแล้วเงียบ?"—วิธีเข้าหาผู้ซื้อจำนวนมากด้วยตัวคนเดียวแบบได้ผลจริง

"ทำไมผู้ซื้อถึงไม่ตอบอีเมล..."—วิธีเข้าหาผู้ซื้อต่างชาติจำนวนมากด้วยตัวคนเดียวแบบได้ผลจริง

"ส่งอีเมลไป 100 ฉบับ แต่กลับได้คำตอบแค่ 2 ฉบับ"

เมื่อเดือนที่แล้ว ผมได้ยินเรื่องนี้จากพนักงานขายต่างประเทศของบริษัทผลิตชิ้นส่วนแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นผลจากการส่งอีเมลตามรายชื่อนามบัตรที่ได้มาจากการออกงานแสดงสินค้า

"ไม่แน่ใจว่าวิธีส่งไม่ดี หรือจังหวะไม่เหมาะสม... บอกตามตรงว่าตัวผมเองยังไม่รู้เลยว่าปัญหาคืออะไรกันแน่"

ผมคิดว่าคนที่เป็นฝ่ายขายต่างประเทศน่าจะเคยเจอปัญหานี้กันมาบ้างไม่มากก็น้อย


การที่ "อัตราการตอบกลับต่ำ" ในการหาผู้ซื้อต่างประเทศเป็นเรื่องปกติหรือไม่?

คำตอบคือ การที่อัตราการตอบกลับต่ำไม่ใช่เรื่องแปลกครับ

จากผลสำรวจเกี่ยวกับธุรกิจในต่างประเทศของบริษัทญี่ปุ่น โดย JETRO พบว่า "การค้นหาผู้ซื้อและพันธมิตรในท้องถิ่น" เป็นโจทย์ที่บริษัทขนาดกลางและขนาดย่อม (SME) เผชิญอยู่เสมอ กล่าวคือ การสร้างจุดเชื่อมต่อแรกเป็นกำแพงใหญ่สำหรับหลายบริษัทครับ

อย่างไรก็ตาม เหตุผลที่ทำให้ "อัตราการตอบกลับต่ำ" สามารถแบ่งออกเป็นสองประเด็นหลักๆ คือ

① ผู้รับไม่ใช่กลุ่มเป้าหมายที่แท้จริง นามบัตรที่ได้จากงานแสดงสินค้าเป็นบันทึกของ "คนที่เคยเจอ" แต่ไม่ใช่ "คนที่สนใจสินค้าของเรา" แน่นอนว่าการส่งอีเมลแบบเดียวกันไปให้บริษัทขนาดต่างกันหรืออุตสาหกรรมที่ต่างกันย่อมไม่ได้รับความสนใจ

② เนื้อหาในอีเมลคือ "การขายของ" มากเกินไป ผู้ซื้อต่างชาติได้รับอีเมลจำนวนมหาศาลทุกวัน ข้อความจำพวก "เราคือบริษัทนี้นะ ถ้าสนใจติดต่อกลับมาได้" มักจะถูกลบหรือถูกมองข้ามเกือบ 100%


การ "ส่งอีเมลหว่านไปเรื่อยๆ" คือต้นทุนที่แพงที่สุด

ผมอยากให้ลองหยุดคิดดูครับว่า การส่งอีเมลต่อไปทั้งที่มีอัตราตอบกลับต่ำ นอกจากจะไม่มีประสิทธิภาพแล้ว มันยังบั่นทอนกำลังใจของพนักงานอย่างมากด้วย

รายงานการวิจัยของรัฐบาลญี่ปุ่นยังระบุว่า การลาออกหรือการเปลี่ยนตัวพนักงานขายต่างประเทศบ่อยๆ มักนำไปสู่ภาวะชะงักงันของการส่งออก หากคนทำงานรู้สึกว่า "ทำไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้น" แรงจูงใจในการลงทุนกับงานขายต่างประเทศของทั้งองค์กรก็จะลดลง ผมได้เห็นวัฏจักรลบแบบนี้เกิดขึ้นกับหลายบริษัทมาแล้วครับ

แล้วเราควรเปลี่ยนอะไร?


3 มุมมองในการเปลี่ยนวิธีเข้าหาผู้ซื้อ

1. เน้น "ความแม่นยำ" มากกว่า "ปริมาณ"—คัดกรองกลุ่มเป้าหมาย

เริ่มจากการทบทวนก่อนว่ากำลังส่งอีเมลให้ใคร

อุตสาหกรรม, ขนาดบริษัท, ประสบการณ์การนำเข้า, ตำแหน่งของผู้จัดซื้อ—ปัจจัยเหล่านี้คือสิ่งที่ทำให้คนหนึ่งกลายเป็น "ผู้ซื้อที่มีศักยภาพ" โดยเฉพาะในตลาดเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โครงสร้างการจัดจำหน่ายในแต่ละประเทศนั้นต่างกันมาก ไทยเน้นค้าปลีกรายใหญ่ เวียดนามเน้นผ่านพ่อค้าคนกลาง ส่วนฟิลิปปินส์เน้นตัวแทนกระจายสินค้าประจำภูมิภาค การตีความรวมๆ แล้วส่งรายชื่อเดียวกันไปหาทุกคนจึงเป็นไปไม่ได้

ผู้ผลิตรายหนึ่งที่ผมรู้จัก ใช้รายชื่อผู้ซื้อของ Rinda เพื่อเจาะจงกลุ่มผู้ค้าส่งในหมวดหมู่ที่เฉพาะเจาะจงในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แล้วพบว่าสามารถปิดดีลเจรจาได้มากกว่าเดิมด้วยจำนวนอีเมลที่น้อยลง ซึ่งในตอนแรกเขาก็ไม่เชื่อเหมือนกันว่า "ลดปริมาณลงแต่ผลลัพธ์กลับดีขึ้นได้"

2. "อัตราการเปิดอ่าน" กับ "อัตราการตอบกลับ" คือคนละเรื่อง

อัตราการเปิดอ่านขึ้นอยู่กับ "หัวข้ออีเมล" ส่วนอัตราการตอบกลับขึ้นอยู่กับ "เนื้อหา" หากสับสนสองอย่างนี้ การปรับปรุงทิศทางก็จะผิดพลาด

หัวข้ออีเมลที่ได้ผลดีคือการ ระบุชื่อผู้รับหรือชื่อบริษัท และ ใส่ตัวเลขหรือข้อเท็จจริงที่ชัดเจน ลงไป เช่น "เกี่ยวกับผลงานการซื้อขายในกลุ่มค้าส่งอาหารในไทย" ย่อมมีโอกาสถูกเปิดอ่านมากกว่าหัวข้อ "ขออนุญาตแนะนำตัว"

ในส่วนของเนื้อหาให้เขียนสั้นๆ ออกแบบให้ไม่เสียเวลาคนอ่าน แบ่งเป็นไม่เกิน 3 ย่อหน้า ความยาวประมาณ 200-300 ตัวอักษร โดยระบุแค่ว่า "ทำไมถึงติดต่อคุณมา" "ต้องการเสนออะไร" และ "ก้าวต่อไปคืออะไร"

3. การติดตามผล (Follow-up) ไม่ใช่เรื่องที่น่ารำคาญ

พนักงานขายหลายคนตัดสินใจหยุดหลังจากส่งอีเมลฉบับแรก

แต่ในต่างประเทศ การที่คนจะรับรู้ถึงเรามักต้องส่งถึง 2-3 ครั้ง รายงานแนวปฏิบัติของ JETRO เองก็ระบุว่าการติดต่อหลายครั้งส่งผลต่ออัตราการเจรจาอย่างชัดเจน

ช่วงเวลาติดตามผลที่เหมาะสมคือ 4-7 วันหลังจากส่งฉบับแรก โดยเทคนิคคืออย่าส่งอีเมลฉบับเดิมซ้ำ แต่ให้ส่งเป็น "ข้อมูลเพิ่มเติม" หรือคำถามแทนครับ


เบื้องหลังที่ทำให้ "การเข้าหาผู้ซื้อจำนวนมากด้วยตัวคนเดียว" กลายเป็นจริง

สิ่งที่เปลี่ยนไปในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาคือ มีเครื่องมือที่สามารถช่วยอัตโนมัติทั้งการค้นหาผู้ซื้อ การส่งอีเมล และการติดตามผล

เมื่อก่อนเราต้องทำเองทั้งหมดตั้งแต่ "สร้างรายชื่อ → เขียนอีเมล → ส่ง → ติดตาม" ทำให้พนักงาน 1 คนจัดการได้จำกัดมาก ส่วนใหญ่แค่เพียง 100 บริษัทก็เต็มกลืนแล้ว

ปัจจุบันมีบริการที่สนับสนุนตั้งแต่การสร้างรายชื่อผู้ซื้อ การสร้างเนื้อหาอีเมลที่เป็นส่วนตัว ไปจนถึงการจัดตารางเวลาติดตามผล Rinda ก็เป็นหนึ่งในเครื่องมือที่บริษัทต่างๆ กำลังใช้งานจริงเพื่อ "เข้าหาผู้ซื้อใน 3 ประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้พร้อมๆ กัน" ด้วยตัวคนเดียว

อย่างไรก็ตาม เครื่องมือเป็นเพียงตัวช่วย สิ่งสำคัญคือ "จะบอกอะไร และบอกใคร" ซึ่งพนักงานยังคงเป็นผู้ตัดสินใจหลักครับ


คำถามที่พบบ่อย (สำหรับพนักงานขายต่างประเทศ)

Q1. อีเมลฉบับแรกในการติดต่อผู้ซื้อ ควรใช้ภาษาอังกฤษใช่ไหม?

สำหรับตลาดเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ภาษาอังกฤษส่วนใหญ่ใช้ได้ไม่มีปัญหาครับ แต่ในเวียดนามหรืออินโดนีเซีย หากใช้ภาษาท้องถิ่นจะมีโอกาสได้ตอบกลับสูงกว่า ดังนั้นการเริ่มด้วยภาษาอังกฤษแล้วเปลี่ยนเป็นภาษาท้องถิ่นหลังจากมีผู้ติดต่อกลับมาแล้วจึงเป็นวิธีที่เป็นไปได้จริงครับ

Q2. LinkedIn กับ อีเมล อะไรมีประสิทธิภาพกว่ากัน?

ขึ้นอยู่กับอุตสาหกรรมครับ ในกลุ่มอุตสาหกรรมการผลิตหรือค้าส่ง B2B อีเมลมักนำไปสู่การเจรจาได้ง่ายกว่า ส่วน LinkedIn เหมาะสำหรับใช้เป็นเครื่องมือค้นหาตำแหน่งและประวัติของผู้ติดต่อ แล้วค่อยไปสื่อสารด้วยอีเมลจะใช้งานง่ายกว่าครับ

Q3. ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ควรเริ่มจากประเทศไหนก่อน?

ขึ้นอยู่กับสินค้าของคุณ แต่สำหรับครั้งแรก บริษัทส่วนใหญ่เริ่มที่ไทยหรือไม่ก็สิงคโปร์ครับ ไทยมีประวัติการนำเข้ากลุ่มอุตสาหกรรมและอาหารที่เข้มแข็ง ส่วนสิงคโปร์ใช้ภาษาอังกฤษในการสื่อสารได้สะดวกที่สุดครับ

Q4. หลังจากได้รับการตอบกลับ จะทำอย่างไรให้เกิดการเจรจาธุรกิจ?

เมื่อเขาส่งอีเมลกลับมา แปลว่าเขาสนใจแล้ว ให้รีบเสนอ "การนัดเจรจาออนไลน์" ทันทีครับ หลายบริษัทพลาดตรงที่ส่งแคตตาล็อกไปแล้วจบ แต่การนัดหมายควรเป็นส่วนหนึ่งของทุกการตอบกลับ เพียงแค่มีนิสัยแถมตัวเลือกนัดวันเจรจาไปด้วย ก็จะทำให้อัตราการเปลี่ยนเป็นดีลธุรกิจเปลี่ยนไปทันทีครับ


สรุป—ทบทวนว่า "ส่งให้ใคร" สำคัญกว่า "ส่งกี่ฉบับ"

หากการเข้าหาผู้ซื้อต่างชาติกำลังติดขัด สาเหตุส่วนใหญ่ไม่ได้เกิดจาก "จำนวนไม่พอ" แต่เป็นเพราะ "กลุ่มเป้าหมายหรือเนื้อหายังแม่นยำไม่พอ"

แทนที่จะส่ง 100 ฉบับแล้วได้ 2 ราย ให้ลองส่ง 30 ฉบับแล้วได้ 5 ราย วิธีหลังจะช่วยประหยัดพลังงานพนักงานได้มากกว่า

ลองกลับไปดูอีเมลที่ส่งไปในช่วง 3 เดือนที่ผ่านมา แล้วตรวจสอบว่า "เขาต้องการสินค้าของเราจริงๆ หรือไม่" สิ่งที่เห็นจากตรงนั้น จะเป็นคำใบ้สำหรับการปรับแผนในก้าวต่อไปครับ

หากท่านต้องการทราบข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับการเข้าหาผู้ซื้อต่างชาติ หรือแนวโน้มของตลาดเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สามารถสอบถามผ่านทางเว็บไซต์หรือ LINE ของเราได้เลยครับ


Rinda | B2B Global Sales AI Agent สำหรับการขยายธุรกิจไปต่างประเทศ สอบถามหรือพูดคุยกับเราได้ง่ายๆ ผ่าน LINE แอดเพื่อนทาง LINE


#ขยายตลาดผู้ซื้อต่างชาติ #อีเมลเย็น #อีคอมเมิร์ซข้ามพรมแดน #ขายของในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ #งานขายต่างประเทศ #ธุรกิจส่งออก #SMEขยายธุรกิจต่างประเทศ #ค้นหาผู้ซื้อ #ขยายช่องทางจำหน่ายต่างประเทศ #ขายของB2B

ขยายตลาดผู้ซื้อต่างชาติอีเมลเย็นอีคอมเมิร์ซข้ามพรมแดนขายของในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้งานขายต่างประเทศธุรกิจส่งออกSMEขยายธุรกิจต่างประเทศค้นหาผู้ซื้อขยายช่องทางจำหน่ายต่างประเทศขายของB2B